धन्न जितेनन्, नत्र नुवाकोटको आशा पनि हार्थ्यो!
पूर्वअर्थमन्त्री तथा नेपाली कांग्रेसका नेता डा. प्रकाशशरण महतको राजनीतिक यात्रा लामो छ। नुवाकोटसँग जोडिएको उहाँको परिचय र प्रभाव पनि पुरानै हो। त्यसैले उहाँबाट नुवाकोटवासीले विकास, रोजगारी, शिक्षा, स्वास्थ्य र सुशासनको अपेक्षा गर्नु स्वाभाविक हो। तर प्रश्न उठ्छ—लामो राजनीतिक यात्राले नुवाकोटलाई के दियो?
चुनावका बेला एउटा गुटसँग नजिक, परिस्थिति फेरिँदा अर्को गुटसँग नजिक—यस्तो राजनीतिक यात्राले जनतामा विश्वास होइन, आशंका जन्माउँछ। सभापति बदलिँदा विचार बदलिने, राजनीतिक मौसम फेरिँदा निष्ठा फेरिने र पदअनुसार सम्बन्ध मिलाउने प्रवृत्तिबाट नुवाकोटवासीले के आशा गर्ने?
गगन थापाले बोलाएको भनिएको ‘महाधिवेशन’ र त्यससँग जोडिएका विवादले पनि कांग्रेसभित्रको गुटगत राजनीति र वैधानिकताको प्रश्नलाई सतहमा ल्याएको छ। चुनावअघि प्रकाशशरण महतलगायतका नेताहरूले गगन थापालाई सभापतिका रूपमा स्वीकार गरेको देखिए पनि चुनावपछि भने उहाँलाई सभापति मान्न नसकिने अभिव्यक्ति आउनु आफैँमा गम्भीर राजनीतिक विरोधाभास हो। यदि चुनावअघि स्वीकार गरिएको नेतृत्वलाई चुनावपछि अस्वीकार गरिन्छ भने त्यसको आधार, प्रक्रिया र वैधानिकता स्पष्ट हुनुपर्छ। त्यस्तै, विवादित प्रक्रियाबाट गरिएको भनिएको महाधिवेशनले वैधानिकता पाउँदैन भन्ने तर्क उठ्नुले कांग्रेसभित्रको आन्तरिक लोकतन्त्र, विधि र संस्थागत निर्णयप्रति थप प्रश्न खडा गरेको छ।
नेतृत्व र महाधिवेशनजस्ता विषयमा व्यक्तिगत गुट, पद र तत्कालीन स्वार्थभन्दा माथि उठेर विधान, प्रक्रिया र लोकतान्त्रिक मान्यतालाई प्राथमिकता दिनुपर्छ। चुनावअघि एउटा निर्णय र चुनावपछि अर्को अभिव्यक्ति दिने प्रवृत्तिले कार्यकर्ता र जनतामा विश्वासको संकट मात्र बढाउँछ।
जितेको भए फेरि उही भाषण, उही आश्वासन, उही फोटो र उही ‘अब हुन्छ’ भन्ने पुरानै कथा दोहोरिन्थ्यो कि भन्ने प्रश्न स्वाभाविक छ। नुवाकोटका सडक, खानेपानी, अस्पताल, विद्यालय, कृषि र रोजगारीका समस्या वर्षौँदेखि उस्तै छन्। परिवर्तन भाषणमा सुनिन्छ, जनताको जीवनमा देखिँदैन।
डा. महतजस्तो अनुभवी नेताले अब स्पष्ट जवाफ दिनुपर्छ—वर्षौँको राजनीति नुवाकोटको विकासका लागि थियो कि पद, पहुँच र प्रभाव जोगाउनका लागि? गुट बदल्दैमा जनताको अवस्था बदलिँदैन। सिद्धान्त र प्राथमिकता पनि मौसमअनुसार बदलिने हो भने नेतृत्वमाथि विश्वास कसरी गर्ने?
जनताले अब भाषण होइन, परिणाम खोजिरहेका छन्। आश्वासन होइन, काम खोजिरहेका छन्। प्रश्न गर्नु विरोध होइन, लोकतान्त्रिक अधिकार हो। नुवाकोटवासीले सोध्नैपर्छ—
हामीले तपाईंलाई नेता बनायौँ, तर तपाईंले नुवाकोटलाई के बनाउनुभयो?
सायद यसपालि जनताले आफ्नो उत्तर दिइसके—धन्न जितेनन्, नत्र नुवाकोटको आशा पनि हार्थ्यो। राजनीति पद पाउने माध्यम होइन, जनताको जीवन बदल्ने जिम्मेवारी हो। नत्र लामो परिचय र ठूलो दाबीले नेताको परिचयपत्र त बाक्लिन्छ, तर नुवाकोटको भविष्य उस्तै रहन्छ।
Leave a Reply